Deja vu με προσθήκες στο Μαρούσι

Σήμερα επισκέφθηκα πάλι (μετά από πολλούς μήνες) το εργοστάσιο του κυρίου Ζαββού. Εκεί κάθισα στην παρέα φίλων του Alexander. Και αυτό είναι το ωραίο. Ότι δεν υπάρχει μια απλή πελατειακή σχέση. Ο κύριος Ζαββός δεν είναι απλά ένας επιχειρηματίας που συμπεριφέρεται με την τυπική ευγένεια στους πελάτες του. Είναι ένας άνθρωπος που πραγματικά αγαπάει την τέχνη του. Και προσφέρει τη φιλοξενία του στους φίλους της καπνοσύριγγας. Μπορεί να κάτσει να μιλάει με τις ώρες σε κάποιον που θέλει να μάθει τα μυστικά του καπνίσματος (όπως έκανε και με εμένα στην πρώτη μας συνάντηση). Για αυτό και είναι δύσκολο να μην ξαναπάς. Αν λάβουμε υπ' όψη μας και τον χώρο, τη μυρωδιά του ξύλου και τα πραγματικά κομψοτεχνήματα που μπορείς να χαζέψεις με τις ώρες, τότε το να φύγεις από εκεί είναι πραγματικά πολύ δύσκολο. Όσοι καπνίζουν πίπα, θα πρέπει όπως και δήποτε να έχουν και μία Alexander (τουλάχιστον) στη συλλογή τους. Και για όποιους σκέφτονται να αγοράσουν μία Alexander, μια συμβουλή: Μην την παραγγείλετε, να πάτε εκεί να την αγοράσετε. Αν δεν επισκεφτείτε τον χώρο, η εμπειρία της απόκτησης θα έχει χάσει κάτι από τη μαγεία της.

Ιδού ο Αλλιγάτορας

Μερικές φωτογραφίες του αλλιγάτορά μου:























Το cumberland stem είναι φανταστικό.


Τελικά, νομίζω πως όντως ήταν καλή ευκαιρία. Αν και τo balsa system δεν είναι και ό,τι καλύτερο.

Η πίπα στρώνεται ακόμα, οπότε τίποτα δεν είναι σίγουρο. Απλά, έχω την εντύπωση ότι αν χρησιμοποιεί κανείς φιλτράκια balsa, πρέπει να προσέχει περισσότερο για να μην έχει κάψιμο στη γλώσσα και υγρό κάπνισμα. Το θετικό από την άλλη είναι η πιο καθαρή γεύση του καπνού. Ίδωμεν. Φαντάζομαι, πάντως, ότι ακόμα και αν το balsa system μας απογοητεύσει θα υπάρχουν κλασικά φιλτράκια των 6mm.

Ελληνικές καπνοσύριγγες ΙΙΙ

Και πάμε στις Amadeus. Με έδρα την Αχαΐα, το εργοστάσιο παράγει κυρίως βιομηχανοποιημένες πίπες και κάποιες σειρές με χειροποίητα κομμάτια. Η πρώτη Amadeus που αγόρασα είναι ένα smooth straight egg από τη σειρά Akropolis. Η σειρά δεν υπάρχει πλέον στην ιστοσελίδα της εταιρίας, οπότε φαντάζομαι ότι η παραγωγή σταμάτησε.

Μου άρεσε πάρα πολύ το μέγεθος του μπωλ και η μικρή κολώνα (με το ιωνικού ρυθμού κιονόκρανο) στο επιστόμιο. Έχει αρκετά καλή χωρητικότητα. Μπορείς να καπνίσεις άνετα για μία ώρα, ίσως και περισσότερο. Τα νερά της (ή αλλιώς "φιάμμα") είναι πραγματικά εντυπωσιακά για μια πίπα της κατηγορίας της.

Το στρώσιμό της ήταν αρκετά άνετο. Ακάπνιστη είχε μια επίστρωση στο εσωτερικό του μπωλ. Η επίστρωση που χρησιμοποιεί η Amadeus (τουλάχιστον στις πίπες που έχω δει) έχει ως αποτέλεσμα να είναι ανάγλυφη η εσωτερική επιφάνεια του μπωλ. Αυτό από τη μία βοηθάει στο να "πιάσει" το κάρβουνο πιο γρήγορα. Από την άλλη, όμως, ένα μη εκπαιδευμένο μάτι μπορεί να δυσκολευτεί να διαχωρίσει την επίστρωση από το αναπτυσσόμενο καρβουνάκι.

Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που την κάπνισα γεμισμένη μέχρι πάνω με καπνό. Είχα κάνει αρκετά καπνίσματα ανεβαίνοντας σταδιακά στο γέμισμα. Ένα βράδυ αποφάσισα ότι είχε έρθει η ώρα. Γέμισα κανονικά την πίπα μου με W. O. Larsen's Old Fashioned και άναψα το σπίρτο μου. Καθώς η φλόγα άρχισε να χαϊδεύει τον καπνό, μια πολύ όμορφη μυρωδιά γέμισε το δωμάτιο. Ήταν στιγμή απόλυτης απόλαυσης. Μία ώρα πραγματικής χαλάρωσης. Η συγκεκριμένη πίπα "ενηλικιώθηκε" εκείνη την ημέρα. Είναι πλέον αφιερωμένη σε αρωματικούς καπνούς (προς το παρόν στον συγκεκριμένο). Την καπνίζω συστηματικά (στη σειρά της βεβαίως - όχι κάθε μέρα). Το μόνο κακό είναι ότι μερικά μικρά στοκαρίσματα έρχονται σιγά-σιγά στην επιφάνεια. Αλλά δε βαριέσαι.

Η δεύτερη αγορά άργησε λίγο. Είχε καλοκαιριάσει και πέρασα κάνοντας μια βόλτα από ένα γνωστό μου μαγαζί, το οποίο έχει μία καλή συλλογή από Amadeus. Ψάχνοντας βρήκα ένα πολύ όμορφο κομμάτι. Είναι ένα μέσης χωρητικότητας smooth 1/2 bent apple της σειράς Briar & Olive.

Στην ιστοσελίδα αναφέρεται ότι η συγκεκριμένη σειρά περιλαμβάνει χειροποίητες πίπες. Δεν ξέρω αν η δική μου είναι χειροποίητη. Μάλλον δεν είναι, αφού η τιμή της ήταν αρκετά χαμηλή και δεν υπάρχει καμία ένδειξη πάνη στο ξύλο (πχ να είναι κάπου χαραγμένο "hand made"). Πέρα από το δαχτυλίδι από ελιά στο επιστόμιο, αυτό το μηλαράκι έχεο πολύ καλό φιάμμα. Οι φωτογραφίες το αδικούν.

Το μόνο άσχημο είναι κάποια κακοτεχνία στον αεραγωγό του επιστομίου. Προς το άκρο του φαίνεται να μην είναι ομοιογενής η διατομή. Αυτό καθιστά λίγο δύσκολο τον καθαρισμό με μάκτρα. Δεν ξέρω αν το γεγονός ότι αρκετές φορές καπνίζει υγρά προς το τέλος οφείλεται σε αυτήν την κακοτεχνία. Ακόμα στο στρώσιμο είναι (ναι, αυτήν την πάω λάου-λάου). Ελπίζω να διορθωθεί όταν στρώσει. Θα καπνίζω και λίγο πιο ήπια. Ό,τι και να γίνει, η μικρή μου Amadeus είναι χάρμα οφθαλμών. Μπορεί, στο κάτω-κάτω, να της φτιάξω ένα καινούριο επιστόμιο. Δεν ξέρω, βέβαια, αν μπορώ να βρω έναν καλό τεχνίτη στην Ελλάδα που να επιδιορθώνει πίπες (ξέρει κανείς?). Είναι και το δαχτυλιδάκι ελιάς που δε θέλω να χάσω.

Τελευταία, σερφάροντας πέτυχα φωτογραφίες από ένα pipe show. Εκεί εντόπισα τραπέζι της Amadeus. Έχω πετύχει επίσης σε κάποιο on line κατάστημα πίπες φτιαγμένες από την Amadeus, αλλά με άλλο όνομα. Ίσως να έχουν άλλες σειρές, τις οποίες εξάγουν. Φαίνεται, δηλαδή, πως η εταιρία έχει δραστηριότητα και εκτός Ελλάδας.

Εδώ πατάμε pause. Έχει μείνει ακόμα μία (απ' όσο ξέρω) ελληνική φίρμα, η PipeX. Αλλά δεν έχω ιδία πείρα. Χθες μιλούσα με έναν φίλο, που έχει κάποιες στη συλλογή του και ίσως γράψει εκείνος κάποια στιγμή ένα post. Αλλιώς, αφού γυρίσω από το Λυκουριό. Είναι ένα ταξιδάκι που θα κάνω με την πρώτη ευκαιρία.

Και κάτι τελευταίο. Μη σνομπάρετε τις ελληνικές πίπες. Μπορεί να βρει κανείς υπέροχα κομμάτια σε πολύ καλές τιμές. Μην ξεχνάμε ότι ποσοστό της αξίας μιας πίπας βασίζεται στο όνομα και στη ρεκλάμα. Ας κοιτάξουμε πέρα από το σηματάκι του επιστομίου κάποια στιγμή. Στο κάτω-κάτω, μια καλή πίπα είναι μια πίπα που καταρχήν καπνίζει καλά.

Stubborn tenon

Μερικές φορές τον να ξεχωρίσεις το επιστόμιο από το ξύλινο μέρος είναι λίγο δύσκολο. Καταρχάς δεν τραβάμε ποτέ με βία το επιστόμιο. Πάντα το τραβάμε προσεκτικά και στρέφοντάς το ταυτόχρονα δεξιόστροφα (αντίστοιχα, κατά την ανασυναρμολόγηση, σπρώχνουμε προσεκτικά, στρέφοντας ταυτόχρονα πάλι δεξιόστροφα). Επίσης, σε καμία περίπτωση δεν επιχειρούμε να αποσυναρμολογήσουμε την καπνοσύριγγα όταν αυτή είναι ζεστή. Μπορούμε να το κάνουμε με ασφάλεια 2 ώρες μετά το κάπνισμα. Αλλά, ακόμα και αν τηρούμε τους βασικούς κανόνες, σε κάποιες πίπες η εφαρμογή tenon-mortise είναι ελάχιστα χαλαρή και αυτό καθιστά δύσκολη την αποσυναρμολόγηση για το απαραίτητο καθάρισμα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες (θα ακούσετε τα χαρακτηριστικά τριξίματα). Ένα εξαιρετικό λιπαντικό είναι ο γραφίτης. Χρησιμοποιώντας ένα απλό μολύβι, εφαρμόστε μία λεπτή στρώση γραφίτη στο tenon. Και τριξίματα τέλος. Ελαχιστοποιώντας την τριβή, μειώνονται οι πιθανότητες να πάθει ζημιά το επιστόμιο.

Ανατομία μιας καπνοσύριγγας

Από τις καλύτερες εικόνες που έχω βρει:

http://www.aspipes.org/parts/parts1.html

Για να ξέρουμε για ποιο πράγμα μιλάμε κάθε φορά. Η ορολογία που θα χρησιμοποιείται ίσως είναι αγγλική κατά περιπτώσεις. Μια καλή ιδέα θα ήταν να φτιάξουμε το γλωσσάρι της καπνοσύριγγας. :-)

Τσεκάρετε το link και πείτε ιδέες για απόδοση των όρων στα Ελληνικά.