Μια Ardor κοσμεί την συλλογήν μου!

Έν πραγματικόν αριστούργημα κοσμεί πλέον την συλλογήν μου. Ardor η μεγαλοπρεπής, όπως μου αρέσει να την αποκαλώ! Συμφωνώ καθ’όλα τα προλεχθέντα του φίλου και συγκαπνιστού Pipe Smoker και χαίρομαι ιδιαιτέρως που αποκτήσαμε την ίδια ημέρα την πρώτη μας Ardor Giove Fantasy (ευτυχώς δεν συνέπεσε το γούστο μας φίλε μου, παρά μόνον το μοντέλο και το τελείωμα!). Η όλη διαδικασία παραγωγής της, η μοναδικότης της, καθώς επίσης κι ο καταπληκτικός σχεδιασμός της με συναρπάζουν. Άψογη αισθητική, άψογο δέσιμο, κορυφαία ποιότης υλικών. Έν πραγματικόν καλλιτέχνημα! Και φθάνοντας εις το ζητούμενον του κάθε καπνιστού, την πεμπτουσίαν του καπνίσματος, η Ardor καπνίζει μοναδικά, προσφέροντας εις τον μέγιστον βαθμόν την γευστικήν ολότητα του καπνού. Όπως λέγει κι ο φίλος Pipe Smoker: ‘’καπνίζει σαν όνειρο’’.
Εν κατακλείδι, δίδω τα συγχαρητήριά μου εις τον κύριον Ανδρέα (ιδιοκτήτη του καταστήματος Cassano, όθεν έγινε κι η αγορά), δια την εξυπηρέτησιν και τας φιλικάς του συμβουλάς.

Επισήμανσις
Φρονώ πως κάθε καπνιστής οφείλει εις τον εαυτόν και την συλλογήν του μια Ardor. (ή έστω μια Ardor).

Ιδού το κόσμημα:

Αποτυπώματα στην άμμο

Για τις ατελείωτες ώρες και τα ξέχειλα τασάκια. Για τον ηρωικό καναπέ και την άκαρπη ψυχοθεραπεία. Για το κουτάλι στον πάτο της άδειας κατσαρόλας. Για την πρώτη μεταμεσονύκτια προβολή του Εξορκιστή. Για έναν ψύλλο και μια ψείρα. Για την κλασική ερώτηση: "ο άλλος που είναι;" από τους άσχετους και μη. Για το κρασί που παραψήθηκε. Για την κάκιστη ηχογράφηση της "επετείου". Για τις βασικές αρχές. Για την Άνδρο, το τελευταίο καταφύγιο του δραγόνου. Για τα τουλουμπόψαρα. Για το παριζάκι και το "φεύγω τελείως". Για τα οργισμένα αμφιθέατρα και τις πλούσιες σε λυκοπένιο ντομάτες. Για τη μουσική και την ποίηση. Για τον κώδικα. Για τον Τσεγενίδη που χάσαμε. Για το νόμισμα που αποφασίζει τις πρωινές εξορμήσεις. Για την κεραία που έμεινε μόνη λόγω βαρεμάρας. Για την προεδρική και τα βιβλία της γενικής χημείας. Για το αργό πετρέλαιο και τις βαρβαρότητες. Για τους ώμους που γουστάρουν τη χορεία. Για την ανάβαση προς το άπειρο. Για έναν τραυματιοφορέα που δεν κατανοεί την έννοια του άγχους. Για έναν καθ' όλα τετράγωνο τύπο που έχει καταπιεί μπαστούνι (η τσάντα στον ώμο optional). Για τη μεταλλαγμένη παντόφλα. Για τις επαναφορές στις κανονικές συνθήκες (ευγνώμων, ειδικά το πρωινό που δε θυμάσαι, αλλά εγώ θυμάμαι).
~~~~~~~~~~~~~~~
Fuck the rules. Besten, Malaken. Besten.

Δε βαριέσαι, μωρέ...

Προχθές σκεφτόμουν περί σημαντικών στιγμών. Η καβαφική ώρα για το μεγάλο "ναι" ή το μεγάλο "όχι". Μου είναι αδύνατον να αλλάξω το όνομά μου σε Charles. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν έχει νόημα. Στην πραγματικότητα οι σεκιουριτάδες θα είχαν απαγορεύσει την είσοδο στον τυφλό απόστρατο. Ο George Junior και οι φίλοι του θα την έβγαζαν καθαρή. Ο Charles θα γινόταν μπακάλης. Ο Frank δε θα γνώριζε ποτέ τη miss Downs.
.
Έχω πάψει να μιλώ για μυστικά ταξίδια. Οι φίλοι μου το ίδιο. Άφαντος ο δικαστής εαυτός και το χέρι, ανάξιο ή μη, βαριέται να σηκωθεί. Άκρως συμβιβασμένος, όμως, γνωρίζω τη σημασία του να λαμβάνεις θέση. Παλιότερα πίστευα ότι οι άνθρωποι δε λαμβάνουν θέση, λόγω του ενδεχόμενου κόστους. Τώρα πλέον καταλαβαίνω ότι οι άνθρωποι δε λαμβάνουν θέση από συνήθεια, ακόμα και όταν δεν υπάρχει κόστος. Ελλείψει συνεπειών, δεν μπορώ να χαρακτηρίσω αυτή τη στάση ως δειλία. Το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι ότι, πλέον, η παθητική μέση οδός αποτελεί ένα είδος διαστροφικής ιδεολογίας.
.
ΥΓ: Για πολύ καιρό θεωρούσα την εκ του ασφαλούς αντίδραση ξεφτίλα. Τώρα καταλαβαίνω ότι υπάρχουν και χειρότερα.

Ο μύθος της ακριβής συνήθειας

Ένας μεγάλος μύθος είναι ότι το φουμαροκαπνοσυριγγιστικό σπορ είναι ακριβό. Λάθος. Tο σπορ είναι όσο ακριβό θέλει ο εκάστοτε καπνιστής να το κάνει. Ας συγκρίνουμε έναν μέσο καπνιστή τσιγάρων με έναν μέσο καπνιστή πίπας. Έστω ότι ο καπνιστής τσιγάρου ξοδεύει 3 ευρώ την ημέρα για τσιγάρα. Έστω ότι ξοδεύει και 3 ευρώ τον μήνα για αναπτήρες. Έχουμε, λοιπόν, 1095 ευρώ τον χρόνο για τσιγάρα και 36 ευρώ τον χρόνο για αναπτήρες. Σύνολο: 1131 ευρώ. Πάμε τώρα στον καπνιστή πίπας. Έστω ότι καπνίζει 3 μπωλ την ημέρα κατά μέσο όρο. Αυτό σημαίνει ότι καταναλώνει περίπου 150g καπνού κάθε 15 μέρες. Μιλάμε για ~20 ευρώ/15ήμερο, οπότε 40 ευρώ τον μήνα όσον αφορά στο κόστος του καπνού. Βάλε και 3 κουτάκια σπίρτα την εβδομάδα (30 λεπτά). Πάμε στα 41,20. Μαζί με τα καθαριστικά μάκτρα (~200/μήνα) και τα φίλτρα (~100/μήνα), έχουμε συνολικό κόστος αναλώσιμων ~53 ευρώ ανά μήνα. Φτάσαμε αισίως στα 636 ευρώ/χρόνο. Πάμε τώρα στα έξοδα του hardware. Ένα τσέχικο εργαλειάκι (1,5 ευρώ) και ένα seven day set από αξιοπρεπείς πίπες (~400 ευρώ). Βάλε και ένα δερμάτινο 3-pipe combo pouch (~50 ευρώ). Συνολικό κόστος: 1087,5 ευρώ. Σε ετήσια βάση, το κάπνισμα της πίπας είναι φτηνότερο. Κάποιος μπορεί κάλλιστα να υποστηρίξει, βέβαια, ότι ο καπνιστής πίπας δεν αγοράζει μόνο τρεις κονσέρβες καπνού ανά 15ήμερο. Καμμια σημασία δεν έχει αυτό. Από τη στιγμή η κατανάλωση είναι σταθερή, το κόστος μακροπρόθεσμα θα είναι επίσης σταθερό. Ένα άλλο αντεπιχείρημα είναι ότι ο καπνιστής πίπας συνήθως αγοράζει και διάφορα άλλα καπνοσυριγγοτσουμπλέκια (βάσεις, βάζα καπνού, περίτεχνα tampers κλπ). Η απάντηση εδώ είναι ότι και ο καπνιστής τσιγάρου μπορεί να αγοράσει μια χρυσή ταμπακιέρα, αλλά αυτή δεν είναι αναγκαία για να καπνίσει. Ούτε τα ρέστα καπνοσυριγγοτσουμπλέκια είναι απαραίτητα για να καπνίσεις την πίπα σου. Και επανερχόμεθα στην αρχική διαπίστωση. Ο καπνιστής ορίζει πόσα ακριβώς θα διαθέσει για το σπορ. Κατά τα άλλα, η βάση είναι στο ίδιο περίπου κόστος με το κάπνισμα του τσιγάρου. Και με πλεονέκτημα υπέρ της καπνοσύριγγας. Διότι, 1ον οι καπνοσύριγγες διαρκούν (δεν έχω υπόψη μου την ύπαρξη συλλεκτών αποτσίγαρων) και 2ον, από τη στιγμή που ο φουμαροκαπνοσυριγγιστής αρκεστεί στο κάπνισμα και δεν σκοπεύσει στη δημιουργία συλλογής, τον δεύτερο χρόνο θα πληρώσει πολύ λιγότερα από τον τσιγαρόπληκτο. Οι 2 προαναφερθέντες παράγοντες είναι οικονομικού χαρακτήρα. Υπάρχουν σαφώς και άλλου τύπου πλεονεκτήματα, τα οποία καταδεικνύουν την υπεροχή της καπνοσύριγγας έναντι του σιγαρέττου. Αυτά αφορούν στην τελετουργική απόλαυση του καπνίσματος της πίπας.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Συμπέρασμα: είναι όντως δυνατόν να σου φύγει μια περιουσία για καπνούς, πίπες και τα συναφή. Αλλά αν θέλεις απλά να καπνίσεις, χωρίς να κάνεις εκπτώσεις στην απόλαυση, θα πληρώσεις τα ίδια (και ενδεχομένως λιγότερα μακροπρόθεσμα) με τον τύπο στη στάση που νευρικά ανάβει ένα εμπεριέχον αμφιβόλου ποιότητας θρυμματισμένο καπνό ρολό ποτισμένο με πλείστους μεταλλαξιγόνους παράγοντες.

Παγκόσμια ημέρα καπνίσματος καπνοσύριγγας

Η ανακοίνωση του Smokers Forums, της καλύτερης φουμαροκαπνοσυριγγιστικής διαδικτυακής παρέας, για την παγκόσμια ημέρα καπνίσματος πίπας: http://www.smokersforums.org/IPSD/ipsd.pdf

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Μια αφορμή, όπως όλες οι γιορτές, άλλωστε.