Οι πιστές μου Brebbia

Οι Brebbia είναι ιταλικής προελεύσεως. Θεωρούνται mid range pipes, τουλάχιστον στην πλειονότητα των μοντέλων τους. Έχω δύο:

Brebbia Sabbiata 2007 straight sandblasted apple
Brebbia Sabbiata 8487 1/4 bent sandblasted brandy

Η πρώτη (πάνω στη φωτογραφία) είναι η πέμπτη πίπα που αγόρασα και η πρώτη "επώνυμη". Οι Sabbiata δεν είναι ακριβές, ούτε φιγουράτες. Αλλά το συγκεκριμένο μηλαράκι καπνίζει πολύ καλά. Ελαφρύ, με μεσαίο μπωλ και μορφή που για κάποιον λόγο με αρέσει. Η αμμοβολή δε, που κάθε άλλο παρά αξιοπρόσεκτη θα ήταν για τον οποιονδήποτε άλλον, εμένα πάλι μου αρέσει παραπάνω απ' όσο θα ήταν αναμενόμενο.

Το μηλαράκι αυτό έχει υποστεί πολλά. Τον καιρό που την απέκτησα δεν κατείχα πράμα περί στρωσίματος, καθαρισμού, φροντίδας κλπ. Παρ' όλα αυτά την έβγαλε παλικαρίσια (στητά, στητά κι ορθά τα κυπαρίσσια...). Όταν άρχισα να ασχολούμαι πιο σοβαρά με το σπορ, τη φρόντισα αρκετά (reaming, ενδελεχής καθαρισμός και στρώσιμο από την αρχή). Το ηρωικό μου straight apple συνεχίζει να καπνίζει καλά, παρ' όλες τις κακουχίες. Και παρά την ταπεινότητα της μορφής του, θα έχει πάντα μια θέση στο rotation, με ειδίκευση στους βραδινούς περιπάτους.

Καλό μήνα. Όποιος βρει ποιος και που είπε την ατάκα για τα κυπαρίσσια, κερδίζει ένα cob. Περιμένω την απάντηση με email. Ο Churchwarden είναι εκτός συναγωνισμού (κι επειδή δεν θέλω να είμαι άδικος, Nugs, θα σου φέρω ένα cob δώρο στο νησί).

'Αλλος ένας ευθυτενής σκύλος

Οι διακοπές του Πάσχα μόνο διακοπές δεν ήταν. Αρκετή δουλειά και μια σχετικά σοβαρή αποτυχία (ή ατυχία). Παρ' όλα αυτά, πέρασα πολύ όμορφα, με ατελείωτες ώρες κατάδυσης στην πιο όμορφη αγκαλιά του κόσμου. Επίσης είχα τρία καινούρια παιχνίδια να παίζω. Μια καινούρια Stanwell (7η κατά σειρά), την πρώτη μου καπνοσύριγγα από meerschaum (κρεμάστηκαν και οι δύο στη βιτρίνα προσφάτως) και έναν καινούριο ευθυτενή σκύλο. Μιλάμε για ένα μικρό κομψότατο straight smooth bulldog. Το πλήρες ονοματεπώνυμό του είναι Big Ben Viking 454. Χωρίς φίλτρο. Είχε ένα αποσπώμενο stinger (ή ψύκτρα, αν προτιμάτε), αλλά το χρησιμοποιώ κατά περίπτωση.

Και ναι, αυτό είναι επιστόμιο φτιαγμένο από κέρατο.



Αυτή είναι η πρώτη Big Ben. Για να δούμε τι ψάρια πιάνουν οι Ολλανδοί. Όπως και να έχει, πολύ μου αρέσει το birdseye στο εμπρόσθιο μέρος.



Εντυπώσεις μέχρι στιγμής: Εξαιρετικά ελαφριά, καλοφτιαγμένος αεραγωγός και το στρώσιμο πάει καλά. Λόγω υλικού επιστομίου το δάγκωμα δεν κάνει καλό. Σκύλος είναι, μπορεί να ανταποδώσει. Το καινούριο μου bulldog, προδίδοντας τη φήμη του, είναι χάρμα οφθαλμών.

From Blake's Notebook: "Never pain to tell thy love"

Never pain to tell thy love,
Love that never told can be;
For the gentle wind does move
Silently, invisibly.

I told my love, I told my love,
I told her all my heart;
Trembling, cold, in ghastly fears-
Ah, she doth depart.

Soon as she was gone from me
A traveller came by
Silently, invisibly-
O, was no deny.


(Μου αρέσει περισσότερο αυτή η εκδοχή του "Love's secret")

Senior Pipe Reamer

Αυτό είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για να καθαρίζεις το εσωτερικό του μπωλ από το περισσευούμενο καρβουνάκι (η εικόνα από το δίκτυο - βαριέμαι να φωτογραφίζω τώρα).

Εξαιρετικά χρήσιμο και πολύ πιο εύκολο στη χρήση απ' όσο νόμιζα. Μην το φοβάστε. Απλά θέλει προσοχή αν, καθώς αυξάνετε τη λεπιδοφόρο περίμετρο, συναντήσετε σθεναρή αντίσταση. Κάθε τόσο καλό είναι να ελέγχετε το πάχος του καρβουνακίου. Προσοχή στις εστίες με κατά μήκος διακυμάνσεις στη διατομή (τις αγοράσατε έτσι, ώστε να μην έχουν κυλινδρικό θάλαμο). Πχ σε ένα dublin με κωνικό μπωλ προτιμήστε ένα μαχαιράκι με στρογγυλεμένη μύτη (αν δεν έχετε εμπειρία, βέβαια, προτιμήστε έναν ειδικό). Σε γενικές γραμμές ο SPR δουλεύει καλά (με λίγη προσοχή και σε ασύμμετρα μπωλ). Βέβαια, μια καλή στρογγυλεμένη λεπίδα για τις λεπτομέρειες και για τον πάτο του μπωλ ως επικουρικό εργαλείο χρειάζεται. Νομίζω πως αν κάποιος έχει αυτά, τη δουλειά του την κάνει.

Παλαιότερα είχα την εντύπωση ότι τα περί καπνοσύριγγας συμπράγκαλα (καπνοσυριγγοτσουμπλέκια: κατηγορία εντός της οποίας εμπίπτει και ο SPR) δεν ήταν απαραίτητα. Αυτό είναι ένα καπνοσυριγγοτσουμπλέκι, όμως, το οποίο είναι κατά τη γνώμη μου αναγκαίο για τη σωστή λειτουργία της καπνοσύριγγας. Το κόστος σχετικά μικρό (περίπου 20 ευρώ) και το όφελος αρκετά υπολογίσιμο: ισοπαχές καρβουνάκι, κατά τα γούστα του καθενός, χωρίς μεγάλες απαιτήσεις όσον αφορά στον χρόνο ή στην καταστολή της ενδεχόμενης αυόρμητης ατζαμοσύνης.

Αυτά τα λίγα σήμερα. Καπνίζετε εν ειρήνη.

Ζήτημα τιμής

Κανείς δε μιλάει για ταινίες με ήρωες, καθημερινούς ή μη. Μιλάμε για κάτι πιο σημαντικό: Λεφτά. Όχι χρήματα. Λεφτά (διότι τι λέει ο μπατίρης? - "Δεν έχω λεφτά"). Νομίζω πως είναι σαφές.

-

Χθες, μετά από αρκετό καιρό, μίλησα ξανά με έναν φίλο συγκαπνιστή. Από το τηλ, βεβαίως, καθ' ότι οι βάρβαροι ρυθμοί καθιστούν τις συναντήσεις δυσχερείς. Χάρηκα που τα είπαμε (δύο τύποι online να υποδεικνύουν ο ένας στον άλλον ηλεκτρονικές καπνοσυριγγιστικές διευθύνσεις, τι πιο συνηθισμένο). Μέσα σε όλα, μου μίλησε και για ένα από τα τελευταία του αποκτήματα. Θα πω μόνο ότι η τιμή του ξεπερνούσε τον κατώτατο βασικό μισθό. Και αν κανείς σκέφτεται ότι εδώ θα αρχίσω να μιλάω για τις υπερβολές του καπιταλιστικού μας κόσμου, πέφτει έξω. Από τη στιγμή που κάποιος βγάζει χρήματα με νόμιμο τρόπο, μπορεί να τα διαθέτει όπως του γουστάρει. Η γνώμη μου είναι ότι η εν λόγω αγορά δεν εντάσσεται στα όρια της υπερβολής. Άλλοι αγοράζουν συλλεκτικά βιβλία, άλλοι ακριβά ρούχα, άλλοι τζιπάκια να πηγαίνουν στη δουλειά τους στο κέντρο (λες και αν δεν είναι 4χ4 δεν πάει) και άλλοι πίνακες. Ε, κάποιοι από εμάς αγοράζουν πίπες. Για καπνοσύριγγες μιλάμε, αλλά και οι άλλες προς πώληση είναι ενίοτε. Είτε πίπες εκπεφρασμένες (γραπτώς, προφορικώς κοκ), είτε εν δυνάμει εκτελέσιμες, είναι πάντα διαθέσιμες στην αγορά. Αλλά εδώ μιλάμε αυστηρά για καπνοσύριγγες.

-

Το ερώτημα αφορά στη σχέση τιμής/απόδοσης. Δεύτερη λούμπα, ενδεχομένως για τον που σκέφτηκε ότι ο τσίπης θα αρχίσει να υποβιβάζει τις high end, εξυμνώντας τις mid range, ώστε να καλύψει με στεντόρεια ψευδεπιχειρήματα την υποτονθορίζουσα και μίζερη, πασπαλισμένη με λεπτόκοκκο φθόνο γκρίνια του. Όχι, δεν θα αναρωτηθώ εάν αξίζουν τα λεφτά τους. Από τη στιγμή που κάποιος αγοράζει μια πίπα, αξίζει τα λεφτά της βάσει των υποκειμενικών του κριτηρίων τη δεδομένη χρονική στιγμή. Τόσες αποπληρωμές, μη γίνει και ο καπνοσυριγγισμός γραμμάτιο.

-

Αν μιλήσουμε για mid range μη χειροποίητες, τότε τα πράγματα είναι σχετικά εύκολα. Ψάχνεις να βρεις μια φίρμα με σταθερή ποιότητα και χαμηλές σχετικά τιμές. Αν το όνομά σου είναι Σιγμούνδος, μπορείς να πεις ότι αναζητάς τη μέγιστη δυνατή ηδονή με το ελάχιστο δυνατό άγχος. Ας μιλήσουμε με παραδείγματα. Έχω δοκιμάσει αρκετές mid range πίπες, εγχώριες και μη. Μέχρι στιγμής οι stannies κερδίζουν. Και πως ακριβώς κερδίζουν? Έστω ότι έχω 60 ευρώ προς αγορά καπνοσύριγγας. Η καλύτερη δυνατή επιλογή (μέγιστη καπνιστική απόλαυση και τέρψη οφθαλμών και απτικών αισθητηρίων) είναι μια Stanwell Relief. Σε αυτό το δεδομένο πλαίσιο, καθ' ότι χωρίς πλαίσιο είναι δύσκολο να συλλογιστεί κανείς. Μετά από έναν μήνα, μπορεί οι stannies να χάσουν την πρωτιά. Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι δεν μπορείς να συζητάς, να συγκρίνεις, να επιμένεις και να διαφωνείς σε μια mid range πιποκουβέντα, αν δεν το κάνεις εντός πλαισίου. To μόνο αδιέξοδο που δικαιολογείται είναι αυτό που έχει ως έρεισμα το προσωπικό γούστο.

-

Όταν πάμε στις high end, τότε το πλαίσιο είναι οροθετημένο με νερομπογιά σε νωπή επιφάνεια. Ας θέσουμε ένα όριο: 200 ευρώ. Από εκεί και πέρα η απόδοση μπορεί να αυξάνεται, αλλά ίσως όχι ανάλογα με την τιμή. Γιατί να δώσεις παραπάνω, λοιπόν? Ως ηχώ παραμορφωτική, αντερωτώ: Γιατί να αγοράζουμε βιβλία με σκληρό εξώφυλλο και έγχρωμα αυτοκίνητα? Δίνεις παραπάνω, λοιπόν, πρώτον διότι μπορείς και δεύτερον και σημαντικότερο διότι έτσι επιθυμείς. Αλλά μία εκ των μεταλλαγών του έσω γρύλου (εκείνη της αντιφρόνησης) κρούει ξανά τη μηνιγγική θύρα. Φέρων παντόφλες και ρόμπα, ως άλλος dude, ανοίγω διατηρώντας την αλυσίδα στη θέση της. Εριστικά μου λέει: "είναι μόνο ένα κομμάτι ξύλο!". Μη λεκτική περιφρόνηση για μερικά msec. Οι κεραίες του αρθρόποδου παραμένουν ανενεργές. Αναγκάζομαι να σπαταλήσω επιπλέον ΑΤΡ και αρθρώνω λόγο: "Θέλω να μου κοστολογήσεις έναν πίνακα του Νταλί βάσει εξόδων μουσαμά, πινέλων και μπογιάς, άθλιο εξάποδο - να δω τι σκατά θα καταφέρεις τώρα με το γάγγλιό σου!".

-

-

Σημείωση πρώτη: Δεν ξέρω αν πρέπει να διαβάσω τις κολώνες. Ξέρω μόνο ότι ο Σολωμός δεν μου αρέσει ούτε στη γεύση.

-

Σημείωση δεύτερη: Σαφώς το αρθρόποδο αποτελεί φανταστικό χαρακτήρα εντός του κειμένου. Και ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη σε περίπτωση που προσβληθεί κάποιο συμπαθές ασπόνδυλο. Διότι στην πραγματική ζωή πολλές φορές τα γάγγλια αποδεικνύονται αποτελεσματικότερα του νεοφλοιού.

-

-

Smoke in peace