Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

Η πίπα του forum Ελλήνων καπνιστών πίπας

Μας πήρε αρκετό καιρό να τη φτιάξουμε. Δεν είναι ό,τι καλύτερο, δεν είναι ό,τι χειρότερο. Δεν τους ικανοποιεί όλους. Έπεσαν και αρκετά μπινελίκια και μπόλικες προσβολές και ουκ ολίγες γκρίνιες κατόπιν εορτής (βασιζόμενες σε ηλίθια ψευδεπιχειρήματα). Είναι, τέλος πάντων, μεγάλη ιστορία. Όπως και να έχει, όμως, είναι η πρώτη πίπα του forum Ελλήνων καπνιστών πίπας. Την έφτιαξε ο Jan Zeman. Όντας εκείνος που ανέλαβε την επικοινωνία και τα διαδικαστικά του εγχειρήματος, μπορώ να πω ότι ο Jan συμπεριφέρθηκε με άριστο επαγγελματισμό και ήταν εξαιρετικά ταχύς, τόσο στην επικοινωνία, όσο και στην τελική εκτέλεση. Ήταν πολύ ευχάριστο να συνεργάζομαι μαζί του. Τελικώς φτιάχτηκαν περίπου 20 πίπες, οι οποίες τώρα βρίσκονται στις συλλογές μελών του forum. Ο νονός της πρώτης καπνοσύριγγας του forum ήταν ο (Αir) Jordan. Κατά τη γνώμη μου η ιδέα του ήταν εμπνευσμένη. Και το όνομα αυτής, "The Dawn". Είναι χοντρούτσικη και κοντή, με παχειά τοιχώματα και εννιάρι φίλτρο. Μάυρη, ρηχή αμμοβολή. Η δική μου έτυχε να φέρει πάνω της σκόρπια ματάκια, τα οποία, κάθε φορά που την κοιτώ, μου θυμίζουν αγρογλυφικά. Κάθε μπωλάκι συνιστά μια στενή επαφή τρίτου τύπου. Ή, αν θέλετε, μιας και έχει ακαθόριστο σχήμα, μπορείτε να πείτε ότι είναι αγνώστου ταυτότητας καπνοσύριγγα.
















Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

Αλλαγές

Σε περίοδο αναδιοργάνωσης. Ο αριθμός των καπνοσυρίγγων που περιήλθαν στην κατοχή μου έστω για λίγο είναι πλέον 77. Δεν είναι σημάδι της μοίρας. Είναι σύμπτωση. Μία από τις αλλαγές που θα λάβουν χώρα σύντομα είναι το ότι θα κλείσουν οι Καπνοσυριγγιστές. Ο λόγος εξηγείται σε μία σύντομη ανακοίνωση εντός της σελίδας. Σε γενικές γραμμές, βαρέθηκα το σκόρπιο. Θα συμπυκνωθώ λοιπόν. Από την άλλη μεριά, θα προσπαθήσω (και ελπίζω να βρω χρόνο) να συνεχίσω τα Ανάλεκτα. Εν καιρώ θα αναρτηθούν νέα κείμενα. Παράλληλα, έχω μια έντονη τάση να εμπλουτίσω τη φουμαροκάβα μου. Αδηφάγα βάζα και βαζάκια αναμένουν με το στόμα ανοιχτό, σαν λαίμαργοι νεοσσοί, να καταβροχθίσουν ως υβριδικά μηρυκαστικά VA flakes. Το διαφανές στομάχι ελπίζω να βελτιώσει την κατάσταση, ιδίως σε μερικά ατίθασα καπνά. Να δούμε τι θα καταφέρω, μιας και τόσα χρόνια παραμένω ανοργάνωτος. Θα κάνω ένα update σύντομα.
~~~~
Εν τω μεταξύ, καπνίζετε και ευδαιμονείτε, φίλοι φουμαροκαπνοσυριγγιστές.

Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

Διαλέγοντας (;) το Vaper

Σήμερα το πρωί άκουσα τον ύμνο της αγάπης στο γιουτούμπι (OST από τη μπλε ταινία, το όνομα του συνθέτη πολύ δύσκολο, το κείμενο παρμένο από την Α' επιστολή του Παύλου προς Κορινθίους). Είναι πολύ ενδιαφέρον το ότι στην ίδια επιστολή μπορεί κανείς να γράψει φρικτά πράγματα δίπλα σε πολύ όμορφες ιδέες. Καπνίζω σε μια νεοαποκτηθείσα Stanwell το αγαπημένο μου Vaper. Το συμπέρασμα είναι προφανές: επαναφορά στις βασικές αρχές. Καταντά γραφικός κάποιος όταν επαναπροσδιορίζεται συνεχώς στο ίδιο σημείο αναφοράς. Αλλά για κάποιους είναι η μόνη λύση. Είναι οι μονόδρομοι άνθρωποι που μπορούν να παραμένουν παρατηρητές. Εδώ το κεφάλι βράζει και έτσι δημιουργούνται συχνά στίχοι σουρεάλ, των οποίων η αξία καθορίζεται από την εκτίμηση του παρελθόντος βίου. Τα λαγούμια φωτοβολούν τις νύχτες καθώς έρπουν τρωκτικοσάπιενς να προσκυνήσουν το ετερόφωτο. Είναι το hatching του υβριδικού ζυγωτού. Αυτή η σκέψη ήταν στο μυαλό μου μερικά χρόνια πριν όταν με το ζόρι διάβαζα ασκήσεις οργανικής χημείας. Ενίοτε και ανόργανης. Αλλά το ζόρι δεν είναι αληθές. Με άπειρες αναδιατυπώσεις, καταλήγει κανείς στο ότι δεν επιθυμεί, αλλά επιλέγει ανάμεσα σε δοσμένες εναλλακτικές. Ο συνειρμός είναι εξαρχής προγραμματισμένος κυρίως βάσει απαντήσεων του στυλ 0-1. Αλλά είναι τόσο καλά κεκαλυμμένο το φαινόμενο, ώστε να δημιουργείται η ψευδαίσθηση της ελευθερίας. Έτσι οδηγούμαστε στην απόλυτη βλακεία. Πορεύεται full στη σιγουριά, απαξιώνοντας το "μήπως όχι;". Αλλά αυτά είναι τα μικρά καθημερινά και ενδιαφέροντα, όπως και η αντιφατική επιστολή. Τα υπό μελέτη ερωτήματα. Από την άλλη είναι αδύνατον να γίνεις εξολοκλήρου παρατηρητής. Χάνεται κάθε νόημα. Οι δύο δρόμοι, της αρετής και της κακίας (ναι, τα κλισέ είναι χρήσιμα μερικές φορές). Αλλά εκεί που λες ότι το βρήκες, τα ονόματα εναλλάσσονται. Και εκεί καταλαβαίνεις ότι είσαι κι εσύ παρατηρούμενος και εντός της λούμπας. "What the fuck do you know about pain"? Αλλά δεν ξέρεις αν ρωτάς ή σε ρωτάνε. Οπότε καταλήγεις στο ότι και η ατάκα αυτή είναι μια γλυκερή φράση από ταινία. Τα bulls eye τελειώνουν και το dottle αρχίζει να πικρίζει. Άραγε ο Holmes τα διάβαζε πριν τα βάλει ξανά στην πίπα του; Έτσι λες να έλυνε τα μυστήρια; Όπως και να έχει, οφείλω να διαλέξω μια άλλη stannie από το rack. Αλλά υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να γεμίσω πάλι με το ίδιο Vaper.
~~~~~~~~~~~
Smoke in Peace