Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2008

Οι πιστές μου Brebbia

Οι Brebbia είναι ιταλικής προελεύσεως. Θεωρούνται mid range pipes, τουλάχιστον στην πλειονότητα των μοντέλων τους. Έχω δύο:

Brebbia Sabbiata 2007 straight sandblasted apple
Brebbia Sabbiata 8487 1/4 bent sandblasted brandy

Η πρώτη (πάνω στη φωτογραφία) είναι η πέμπτη πίπα που αγόρασα και η πρώτη "επώνυμη". Οι Sabbiata δεν είναι ακριβές, ούτε φιγουράτες. Αλλά το συγκεκριμένο μηλαράκι καπνίζει πολύ καλά. Ελαφρύ, με μεσαίο μπωλ και μορφή που για κάποιον λόγο με αρέσει. Η αμμοβολή δε, που κάθε άλλο παρά αξιοπρόσεκτη θα ήταν για τον οποιονδήποτε άλλον, εμένα πάλι μου αρέσει παραπάνω απ' όσο θα ήταν αναμενόμενο.


Το μηλαράκι αυτό έχει υποστεί πολλά. Τον καιρό που την απέκτησα δεν κατείχα πράμα περί στρωσίματος, καθαρισμού, φροντίδας κλπ. Παρ' όλα αυτά την έβγαλε παλικαρίσια (στητά, στητά κι ορθά τα κυπαρίσσια...). Όταν άρχισα να ασχολούμαι πιο σοβαρά με το σπορ, τη φρόντισα αρκετά (reaming, ενδελεχής καθαρισμός και στρώσιμο από την αρχή). Το ηρωικό μου straight apple συνεχίζει να καπνίζει καλά, παρ' όλες τις κακουχίες. Και παρά την ταπεινότητα της μορφής του, θα έχει πάντα μια θέση στο rotation, με ειδίκευση στους βραδινούς περιπάτους.

Καλό μήνα. Όποιος βρει ποιος και που είπε την ατάκα για τα κυπαρίσσια, κερδίζει ένα cob. Περιμένω την απάντηση με email. Ο Churchwarden είναι εκτός συναγωνισμού (κι επειδή δεν θέλω να είμαι άδικος, Nugs, θα σου φέρω ένα cob δώρο στο νησί).

17 σχόλια:

Churchwarden είπε...

Ντάξ, δε θα πω...μια μικρή διόρθωση, μόνον.

Πρόκειται για κυπαρίσσσα, ουχί κυπαρίσσια.

Γενικώς η αμμοβολή δε με αρέσει. Υπάρχει περίπτωση, λες, να αυξάνει την ανθεκτικότητα της πίπας;

vangelakas είπε...

στρώσσιμο από τήν αρχή;

Κι εγώ νέος είμαι στό άθλημα, δέν τήν είχα στρώσει, όταν τήν πρωταγόρασα...

Λέτε ότι μπορεί κάπως νά διορθωθεί η κατάσταση έστω καί έκ τών υστέρων;

vangelakas είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Churchwarden είπε...

Happy birthday, Pipes!

Fuji είπε...

Δέξου,Pipes , τις εγκάρδιες Ευχές μου.
Χρόνια πολλά, όπως τα επιθυμείς και τα περιμένεις!!!!

Pipe Smoker είπε...

@Churchwarden: Το μόνο που έχω βαβάσει είναι ότι η αμμοβολή συμβάλλει στο ψυχρό κάπνισμα. Αλλά τέτοιες παρατηρήσεις είναι πολύ λεπτές για τα αισθητήριά μου.

Pipe Smoker είπε...

@Vangelakas: Αν δεν έχει πιάσει κάρβουνο στον πάτο, ένα καλό reaming και στρώσιμο από την αρχή μπορεί να δώσει νέα ζωή στην πίπα. Αν έχει μπουκώσει από αρωματικούς, μπορείτε να δοκιμάσετε τρίψιμο των εσωτερικών τοιχωμάτων με κάποιο αλκοολούχο ποτό με ουδέτερη γεύση.

Pipe Smoker είπε...

@Churchwarden & Fuji: Ευχαριστώ πολύ. Και στα δικά σας. Τεχνικά προβλήματα τελευταίως. Δικαιολογήστε μου την καθυστέρηση.

Χρόνια καλά για όλους μας.

Ανώνυμος είπε...

Λέγεται ότι η επιφάνεια της αμμοβολής επιδρά σαν ψήκτρα (βλέπε παλαιά στερεοφωνικά συστήματα) λόγω μεγαλύτερης εκτάσεως.

Pipe Smoker είπε...

Ανώνυμε, το έχεις διαπιστώσει αυτό? Μια μικρή μελέτη είχα διαβάσει, αλλά η διαφορά ήταν ελάχιστη. Μπορεί όντως να γίνει αντιληπτή?

vangelakas είπε...

Pipe smoker συγχώρησέ μου τήν ανιδεϊτότητα αλλά τόν Μάιο αγόρασα τήν πρώτη μου πίπα.

Όταν λές reaming αναφέρεσαι στό στρώσιμο;

Κι όταν λές στρώσιμο, αναφέρεσαι σέ γέμισμα τού μπώλ στό ¼ τής περιεκτικότητός του, έν συνεχεία στό ½ καί τέλος σέ όλο;

Όλη αυτή η διαδικασία μπορεί νά γίνει εντός ενός απογεύματος π.χ. ;

Συγγνώμη εάν σέ ρωτώ γιά κάποια εντελώς βασικά αλλά έχω χάσει τήν μπάλα.

(καί ναί, πράγματι, κυττώ τό μπώλ, είναι καθαρό, όχι εντελώς, αλλά μιλάμε γιά ελάχιστη ποσότητα καρβουνακίου. Όταν είχα αγοράσει τό «σκεύος» δέν τό είχα στρώσει...)

Ευχαριστώ!

Pipe Smoker είπε...

Χαιρετώ, Vangelaka. Το reaming αναφέρεται στο ξύσιμο του εσωτερικού του μπωλ, συνήθως με ένα εργαλείο (βλ πχ http://ismokepipes.blogspot.com/2008/06/senior-pipe-reamer.html). Το στρώσιμο είναι αυτό ακριβώς που λες. Με τη μόνη διαφορά ότι η διαδικασία παίρνει πολύ περισσότερο από ένα απόγευμα. Δοκίμασε να καπνίσεις 5-10 φορές στο 1/4 και μετά προχώρα στο 1/2. Βέβαια, κάθε πίπα στρώνεται σε διαφορετικούς χρόνους. Εξαρτάται πχ από ο εάν έχει εσωτερική επίστρωση, από το τι καπνίζεις μέσα (έχω ακούσει ότι τα burley based blends κάνουν καλή δουλειά), από το πόσο υγρός είναι ο καπνός (όσο λιγότερο τόσο καλύτερα), πως πακετάρεις (όσο χαλαρότερα τόσο καλύτερα), πως καπνίζεις (όσο πιο αργά τόσο πιο καλά) κλπ. Σημαντικό είναι να σχηματιστεί καρβουνάκι στο κάτω μέρος (που είναι και το πιο δύσκολο σε σχέση με το πάνω).

Καλά στρωσίματα.

vangelakas είπε...

καί βέβαια, όταν λές:

Δοκίμασε να καπνίσεις 5-10 φορές στο 1/4 και μετά προχώρα στο 1/2.

τούτο προτείνεται μέ τήν αίρεση τής προστασίας καί τής "αργίας" (=ξεκούρασης) τής πίπας. Συνήθως λένε μία μέρα κάπνισμα, έξι ξεκούραση. Συνεπώς η όλη διαδικασία θά περατωθεί σέ 1 εβδομάδα x 5-10 φορές στό 1/4 + 1 εβδομάδα x 5-10 φορές στό 1/2.

10-20 εβδομάδες, έ;

Pipe Smoker είπε...

Όταν μιλάμε για γέμισμα στο 1/4 και αργό κάπνισμα με σχετικά ξηρό καπνό και αραιά πακεταρισμένο, τότε, κατά τη γνώμη μου, οι έξι ημέρες ξεκούρασης είναι πολλές. Τις καινούριες μου πίπες τις στρώνω με κάπνισμα ανά 2-3 μέρες, τουλάχιστον στα καπνίσματα του 1/4. Δοκίμασε να μυρίζεις το μπωλ και να αγγίζεις τα εσωτερικά του τοιχώματα με το δάχτυλο την πρώτη μέρα, τη δεύτερη, την τρίτη μετά το κάπνισμα κ.ο.κ. Είναι σχετικά εύκολο να εξοικειωθείς και να αρχίσεις να καταλαβαίνεις πότε μια πίπα έχει στεγνώσει. Αλλά, προς το παρόν, κάπνιζε ανά 3 ημέρες στο 1/4 και, μόλις σχηματιστεί καρβουνάκι στον πάτο, κάπνιζε ανά 5-6 ημέρες στο 1/2. Μετά μπορείς να υιοθετήσεις καταρχήν τον κανόνα των 7 ημερών. Αλλά στο τέλος, όπως κάθε καπνιστής, θα βρεις τον προσωπικό σου ρυθμό. Αυτά που πρέπει να προσέχει κανείς στο στρώσιμο είναι: α)αργό κάπνισμα, β)χαλαρό πακετάρισμα, γ)καπνός σχετικά ουδέτερος στο άρωμα, όχι χοντροκομμένος και λίγο πιο ξηρός από το κανονικό, δ)καπνίζεις κάθε μπωλ μέχρι τέλους.

vangelakas είπε...

Συγγνώμη εάν καθίσταμαι φορτικός αλλά μού εγεννήθη μιά απορία γιά τό καρβουνάκι...

Τό μπώλ, δέν τό καθαρίζουμε ποτέ; Δέν βάζουμε δηλαδή λίγο χαρτί κουζίνας γιά νά πάρη τήν "καταχνιά" διότι εκτός από καταχνιά παίρνει καί καρβουνάκι τό χαρτί;

Pipe Smoker είπε...

Σαφώς και το καθαρίζουμε με λίγο χαρτί, απλά στο στρώσιμο είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί όσον αφορά στον πάτο του μπωλ. Για την ακρίβεια, εγώ απομακρύνω πολύ προσεκτικά μόνο τα κομματάκια καπνού που δεν κάηκαν. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις και την τεχνική του φραπέ, όπου κουνάς το μπωλ (αφού έχεις καλύψει το άνοιγμα με την παλάμη σου), ώστε να καλυφθούν τα τοιχώματα με ένα λεπτό στρώμα στάχτης. Αυτό βοηθά στη δημιουργία καρβουνακίου.

vangelakas είπε...

:-)

Σέ ευχαριστώ πολύ πολύ!